ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَۚ لَيَجۡمَعَنَّكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثًا
87
ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَۚ لَيَجۡمَعَنَّكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَمَنۡ أَصۡدَقُ مِنَ ٱللَّهِ حَدِيثًا
87
قیامت روز جمع شدن همه براى حسابرسى است، پس باید در راه جلب رضاى او كوشش كرد و تنها او را پرستید. «لیجمعنّكم الى یوم القیامة»
با آن همه دلایل بر معاد (مثل عدالت خدا، حكمت او، نشانههاى رستاخیز در طبیعت و حیات آن پس از مرگ در زمستان، خواب و بیدارى، تجدید سلولهاى بدن و ...) جایى براى تردید در قیامت نیست. «لاریب»
هرجا كه غفلت بیشتر باشد، مربّى باید هشدارهاى قاطعترى دهد. (نشانههاى تأكید در آیه: حرف لام، نون تأكید ثقیله، جمله «لاریب»، جمله «اصدق حدیثاً»، همه به خاطر غفلت انسان از قیامت است.)