سوره غافر - آیات 38 تا 39 جزء 24 - صفحه 471

    وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَـٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُونِ أَهۡدِكُمۡ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ

    38

    يَـٰقَوۡمِ إِنَّمَا هَـٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا مَتَـٰعٌ وَإِنَّ ٱلۡـَٔاخِرَةَ هِيَ دَارُ ٱلۡقَرَارِ

    39

تفسیر نور
و كسى كه (از قوم فرعون به موسى) ایمان آورده بود گفت: «اى قوم من! از من پیروى كنید، تا شما را به راه درست هدایت كنم. اى قوم من! همانا این زندگى دنیا كالایى (ناچیز) است و همانا آخرت، آن سراى پایدار است.

پیام‌ها
گاهى باید تقیه را شكست و عقیده‌ى خود را ابراز كرد. (مؤمن آل فرعون كه تا مدّتى ایمان خود را پنهان مى‌كرد، تقیه را شكست، در برابر فرعون موضع گرفت و به مردم گفت: از من پیروى كنید.) «و قال الذّى آمن یا قوم اتبعون»

وظیفه‌ى مؤمن، دعوت دیگران است.«و قال الذّى آمن یا قوم اتبعون»

در دعوت مردم، گاهى باید یك تنه به پاخاست و منتظر دیگران نبود. «قال الذّى آمن»

تبلیغ دین در فضاى خفقان طاغوتى، به قدرى ارزش دارد كه خداوند آن را در قرآن بازگو مى‌كند و یاد و خاطره‌اش را گرامى مى‌دارد. «و قال الذّى امن...»

پیروى از سخن مؤمن، پیروى از خدا و رسول است. «اتبعونى»

در شیوه‌ى تبلیغ، دشمن را خلع سلاح و شعارهاى زیباى او را شكار كنید. (در آیه‌ى 29 خواندیم كه فرعون مى‌گفت: «ما اهدیكم الا سبیل الرشاد» من جز به راه رشد، شما را هدایت نمى‌كنم. در این آیه مى‌خوانیم كه مؤمن آل فرعون نیز مى‌گوید: «اهدكم سبیل الرشاد» (آرى، رسیدن به رشد و سعادت آرمان همه انسان‌هاست كه مستكبران از این آرمان سوء استفاده مى‌كنند و مؤمنان باید از این نیاز فطرى، به شكل درست استفاده كنند.«اتبعونى اهدكم سبیل الرشاد»

رشد، در تشخیص جایگاه دنیا از آخرت است. «سبیل الرشاد یا قوم انّما...»

ایمان به ناپایدارى دنیا و پایدارى قیامت، زمینه‌ى سعادت و رشد است. «سبیل الرشاد... الحیاة الدنیا متاع»

دنیا، جز وسیله‌اى براى كامیابى موقّت نیست. «متاع» (این كلمه به چیزى گفته مى‌شود كه از آن بهره كم برده مى‌شود.)

با مقایسه ارزش دنیا وآخرت، حقایق را بهتر درك مى‌كنیم. «متاع... دارالقرار»

زرق و برق دنیا زودگذر است به جهان ابدى فكر كنیم. «متاع - دارالقرار»

در شیوه تبلیغ، به خواسته‌هاى طبیعى و فطرى مردم توجّه داشته باشیم. (زندگى جاودانه خواسته طبیعى و فطرى انسان است و مؤمن آل فرعون رسیدن به این خواسته را در گرو پیروى از راه حقّ معرّفى مى‌كند.) «یا قوم... الدنیا متاع و انّ الآخرة هى دار القرار»