وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَـٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُونِ أَهۡدِكُمۡ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ
38
وَقَالَ ٱلَّذِيٓ ءَامَنَ يَـٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُونِ أَهۡدِكُمۡ سَبِيلَ ٱلرَّشَادِ
38
يَـٰقَوۡمِ إِنَّمَا هَـٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا مَتَـٰعٌ وَإِنَّ ٱلۡـَٔاخِرَةَ هِيَ دَارُ ٱلۡقَرَارِ
39
وظیفهى مؤمن، دعوت دیگران است.«و قال الذّى آمن یا قوم اتبعون»
در دعوت مردم، گاهى باید یك تنه به پاخاست و منتظر دیگران نبود. «قال الذّى آمن»
تبلیغ دین در فضاى خفقان طاغوتى، به قدرى ارزش دارد كه خداوند آن را در قرآن بازگو مىكند و یاد و خاطرهاش را گرامى مىدارد. «و قال الذّى امن...»
پیروى از سخن مؤمن، پیروى از خدا و رسول است. «اتبعونى»
در شیوهى تبلیغ، دشمن را خلع سلاح و شعارهاى زیباى او را شكار كنید. (در آیهى 29 خواندیم كه فرعون مىگفت: «ما اهدیكم الا سبیل الرشاد» من جز به راه رشد، شما را هدایت نمىكنم. در این آیه مىخوانیم كه مؤمن آل فرعون نیز مىگوید: «اهدكم سبیل الرشاد» (آرى، رسیدن به رشد و سعادت آرمان همه انسانهاست كه مستكبران از این آرمان سوء استفاده مىكنند و مؤمنان باید از این نیاز فطرى، به شكل درست استفاده كنند.«اتبعونى اهدكم سبیل الرشاد»
رشد، در تشخیص جایگاه دنیا از آخرت است. «سبیل الرشاد یا قوم انّما...»
ایمان به ناپایدارى دنیا و پایدارى قیامت، زمینهى سعادت و رشد است. «سبیل الرشاد... الحیاة الدنیا متاع»
دنیا، جز وسیلهاى براى كامیابى موقّت نیست. «متاع» (این كلمه به چیزى گفته مىشود كه از آن بهره كم برده مىشود.)
با مقایسه ارزش دنیا وآخرت، حقایق را بهتر درك مىكنیم. «متاع... دارالقرار»
زرق و برق دنیا زودگذر است به جهان ابدى فكر كنیم. «متاع - دارالقرار»
در شیوه تبلیغ، به خواستههاى طبیعى و فطرى مردم توجّه داشته باشیم. (زندگى جاودانه خواسته طبیعى و فطرى انسان است و مؤمن آل فرعون رسیدن به این خواسته را در گرو پیروى از راه حقّ معرّفى مىكند.) «یا قوم... الدنیا متاع و انّ الآخرة هى دار القرار»