وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡهُدَىٰ وَأَوۡرَثۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡكِتَـٰبَ
53
هُدًى وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَـٰبِ
54
تفسیر نور
و همانا ما به موسى هدایت دادیم و به بنى اسرائیل كتاب آسمانى (تورات) را به میراث دادیم.
(كه) مایهى هدایت و تذكّر براى خردمندان است.
نکتهها
در آیات قبل سخن از نصرت انبیا و مؤمنان بود، در اینجا گویا نمونهى «رسلنا» را موسى و نمونهى «الذّین آمنوا» را بنى اسرائیل بیان كرده است.«الباب» جمع «لُبّ» به معناى عقل و خرد خالص است.
پیامها
هدایت، هدیهاى از سوى خداوند است. «ایتاء» به معناى «عطا» است. «آتینا موسى الهدى» هادى باید قبلاً هدایت یافته باشد. «آتینا موسى الهدى»
همه مردم حتّى انبیا به هدایت الهى نیاز دارند. «آتینا موسى الهدى»
هدایت، اگر بخواهد ماندگار شود باید مكتوب شود و رمز جاودانگى ادیان الهى، كتب آسمانى است. «آتینا موسى الهدى و اورثنا بنىاسرائیل الكتاب»
هدایت اگر همراه با تذكّر نباشد، به فراموشى سپرده مىشود. «هدىً و ذكرى»
درك معارف آسمانى، به خرد و تقوا نیاز دارد. «هُدىً للمتّقین»135، «هُدىً و ذكرى لاولى الالباب»
عقل، انسان را از وحى بى نیاز نمىكند، بلكه هر دو مكمّل یكدیگرند. «هدىً و ذكرى لاولى الالباب»
عناصر سعادت چند چیز است: الف) لطف و هدایت الهى. «و لقد آتینا موسى» ب) رهبرى معصوم. «موسى» ج) قانون آسمانى. «الكتاب» د) تذكّر و دورى از غفلت. «ذكرى» ه) عقل و خرد ناب و خالص. «لاولى الالباب»
بیدارى و پندآموزى نشانه عقل سلیم و خرد ناب است. «ذكرى لاولى الالباب»
معارف كتب آسمانى مطابق عقل و خرد است. «ذكرى لاولى الالباب»
135) بقره، 2.