وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَسۡمَعُواْ لِهَـٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَٱلۡغَوۡاْ فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَغۡلِبُونَ
26
فَلَنُذِيقَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ عَذَابًا شَدِيدًا وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ
27
ذَٰلِكَ جَزَآءُ أَعۡدَآءِ ٱللَّهِ ٱلنَّارُ لَهُمۡ فِيهَا دَارُ ٱلۡخُلۡدِ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ بِـَٔايَـٰتِنَا يَجۡحَدُونَ
28
تفسیر نور
و كسانى كه كفر ورزیدند گفتند: «به این قرآن گوش ندهید و در (هنگام تلاوت) آن، (سخن) لغو و باطل بیافكنید تا شاید پیروز شوید.»
پس قطعاً به آنان كه كفر ورزیدند عذاب سختى مىچشانیم و حتماً آنان را به بدترین كارى كه انجام مىدادند كیفر خواهیم داد.
سزاى دشمنان خدا همین است كه برایشان به خاطر انكار دائمى آیات ما، آتشى باشد كه همیشه در آن جا بمانند.
نکتهها
جملهى «و الغوا فیه» یعنى با هر كلام یا عمل لغوى مانند سوت كشیدن، كف زدن، جار و جنجال، افسانه بافى، ایجاد تردید و سؤالات نابجا مسیر حقّ را منحرف كنید.پیامها
تبلیغات سوء علیه دین، همیشه بوده است. «قال الّذین كفروا لا تسمعوا» كسانى كه حرف منطقى ندارند، مردم را از شنیدن حرف منطقى دیگران نیز منع مىكنند. «لا تسمعوا...»
شنیدنِ قرآن، داراى جاذبه و اثر بخشى خاص است كه دشمنان از آن هراس دارند. «لا تسمعوا لهذا القرآن»
پیامبر اسلام همواره به تبلیغ مشغول بود و كفّار از این صحنهها رنج مىبردند. «لا تسمعوا»
دشمن، هم مردم را از شنیدن قرآن منع مىكند و هم براى مبارزه با آن از طریق هوچیگرى و هیاهو تلاش مىكند. «لا تسمعوا... و الغوا»
ابزار كار كفّار، یاوه سرایى است. «و الغوا فیه»
ایجاد پارازیت در كلام حقّ كار كفّار است. «و الغوا فیه»
دشمن حتّى با احتمال پیروزى دست به كار مىشود. «لعلكم»
دشمن همیشه به یاران خود نوید پیروزى مىدهد. «تغلبون»
كیفر كسانى كه علیه قرآن تبلیغات سوء مىكنند و مردم را از شنیدن آن باز مىدارند و به كار لغو دستور مىدهند، بسیار سخت است. (حرف لام در اوّلِ جملههاى «لنذیقنّ و لنجزینّهم» و حرف نون در آخر آنها و كلمهى «شدید» نشانهى سختترین نوع عذاب است).
هوچیگرى و مانعتراشى كفّار، از كفرشان بدتر و مبناى كیفر آنان است. «لنجزینّهم اسوء الّذى...»
دشمن قرآن، دشمن خداست. «ذلك جزاء اعداء اللّه»
كیفر انكار آگاهانه و دائمى، دوزخ ابدى است. «لهم فیها دار الخلد جزاء بما كانوا بآیاتنا یجحدون»