تَرَى ٱلظَّـٰلِمِينَ مُشۡفِقِينَ مِمَّا كَسَبُواْ وَهُوَ وَاقِعُۢ بِهِمۡ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فِي رَوۡضَاتِ ٱلۡجَنَّاتِ لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمۡۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَضۡلُ ٱلۡكَبِيرُ
22
تفسیر نور
ستمكاران را خواهى دید كه از آنچه انجام دادهاند هراسانند در حالى كه (كیفر) آن به آنان خواهد رسید و كسانى كه ایمان آورده و كارهاى نیكو انجام دادهاند در باغهاى بهشت هستند، براى آنان نزد پروردگارشان هر چه را بخواهند (فراهم است). این است آن فضل بزرگ.
نکتهها
«روضة» به محلى گفته مىشود كه داراى آب و درخت فراوان باشد.پیامها
عملكرد بد انسان ارمغانى به جز دوزخ براى او ندارد. «مشفقین مما كسبوا» ترس از عذاب در روز قیامت هیچ سودى ندارد.«مشفقین... وهو واقعبهم»
در بهشت لذات مادى و معنوى همراه یكدیگرند. «روضات... عند ربّهم»
محرومیّتهاى دنیوى و اجتناب از محرمات در روزگارى جبران خواهد شد. «ما یشاؤن» (تمام خواستههاى مادّى ومعنوى مؤمنان در بهشت فراهم است)
با اینكه بهشتیان اهل ایمان و كارهاى نیكو هستند لكن آن همه نعمتها به خاطر فضل الهى است نه سزاى كارشان. «الفضل الكبیر»
از خداى كبیر جز فضل كبیر انتظارى نیست. «هوالفضل الكبیر»