فَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَيۡءٍ فَمَتَـٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيۡرٌ وَأَبۡقَىٰ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ
36
تفسیر نور
آنچه به شما داده شده بهره زندگى دنیاست و آنچه نزد خداست براى كسانى كه ایمان آورده و به پروردگارشان توكّل مىكنند، بهتر و باقىتر است.
نکتهها
در آیه قبل سخن از جدال بود، گویا این آیه مىفرماید: سرچشمهى جدال دلبستگى به زندگى دنیاست كه متاع زودگذرى بیش نیست.پیامها
آنچه داریم هنر ما نیست بلكه لطف اوست كه به ما داده است. «اوتیتم» آنچه در اختیار ماست چیزى نیست كه به آن دل خوش كنیم. همه هستى ناچیز است. «ما اوتیتم... فمتاع الحیاة الدنیا»
خدایى كه دنیا و آخرت براى اوست، تنها آخرت را از آنِ خود دانسته است. «ما عند اللّه»
آنچه را مؤمن در دنیا از دست مىدهد، خداوند بهترش را به او در قیامت مىدهد. «ما عند اللّه خیر و ابقى»
دنیا به همه داده مىشود. «اوتیتم»
آخرت مخصوص مؤمنان متوكّل است. «للّذین آمنوا و على ربّهم یتوكّلون»
دنیا زودگذر است و آخرت پایدار. «ما عنداللّه... ابقى»
توكّل، پیشه دائمى مؤمن است. «یتوكّلون»