وَقَالُواْ لَوۡ شَآءَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ مَا عَبَدۡنَـٰهُم مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنۡ عِلۡمٍ إِنۡ هُمۡ إِلَّا يَخۡرُصُونَ
20
وَقَالُواْ لَوۡ شَآءَ ٱلرَّحۡمَـٰنُ مَا عَبَدۡنَـٰهُم مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنۡ عِلۡمٍ إِنۡ هُمۡ إِلَّا يَخۡرُصُونَ
20
قرآن در سورهى نحل آیه 35 و انعام آیه 148، نیز از قول مشركان این معنا را بازگو مىكند كه مىگفتند: اگر خدا نمىخواست ما مشرك نبودیم.
مهلت دادن خدا را نشانه رضایت او نپنداریم. «لو شاء الرّحمن ما عبدناهم»
فرشتگان مورد پرستش مشركان بودند. «عبدناهم»
سخن بدون علم (به خصوص در مسائل اعتقادى) محكوم است. «مالهم بذلك من علم»
هر فرد و جامعهاى از علم تهى شود به سراغ توهّمات و حدسیات مىرود. «ان هم الاّ یخرصون»