وَنَادَوۡاْ يَـٰمَـٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ
77
وَنَادَوۡاْ يَـٰمَـٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُم مَّـٰكِثُونَ
77
گاهى از مؤمنان. «انظرونا نقتبس من نوركم» اى بهشتیان! به ما نگاهى كنید تا از شما كسب نور كنیم.
گاهى از رهبران ستمگر. «فهل انتم مغنون» آیا شما ما را از قهر خدا نجات مىدهید؟
گاهى از مأموران دوزخ. (نظیر همین آیه)
دوزخیان آرزوى نابودى مىكنند امّا برآورده نمىشود. چنانكه در جاى دیگر مىخوانیم: «لایقضى علیهم فیموتوا»45 بر آنان حكم مرگ نمىشود تا بمیرند.
آرزوى دوزخیان مرگ و نابودى است. «لیقض علینا»
دوزخیان در عذاب ماندگارند. «انكم ماكثون»