قُلۡ إِن كَانَ لِلرَّحۡمَـٰنِ وَلَدٌ فَأَنَاْ أَوَّلُ ٱلۡعَـٰبِدِينَ
81
قُلۡ إِن كَانَ لِلرَّحۡمَـٰنِ وَلَدٌ فَأَنَاْ أَوَّلُ ٱلۡعَـٰبِدِينَ
81
سُبۡحَـٰنَ رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ
82
هرگاه در سخنى احتمال نقص براى خداوند بود مناسب است او را تنزیه كنیم. «ان كان للرحمن ولد... سبحان»
پروردگار هستى چه نیازى به فرزند دارد. «ربّ السموات والارض رب العرش»