وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡعَلِيمُ
9
وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡعَلِيمُ
9
ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدًا وَجَعَلَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلًا لَّعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ
10
اگر قطعات زمین توسط كوههاى بلند و درّههاى عمیق از هم جدا شده بود زندگى انسان فلج مىشد. لذا امكان برقرارى راههاى ارتباطى در زمین، یكى از نعمتهاى الهى است.
گرچه غرور و جهل و تقلید نیاكان بر فكر انسان سایه مىاندازد ولى فطرت با تمام وجود، علم و قدرت خدا را درك مىكند. «لیقولن... العزیز الحكیم»
براى شكوفا كردن فطرت خداشناسى، نعمتها را به یاد بیاوریم. «لیقولن... الّذى جعل لكم»
زمین به خودى خود قابل سكونت نبود، خداوند آن را براى انسان مهار و آماده كرد. «جعل لكم الارض مهداً»
هدف از آفریدهها بهرهگیرى انسان است. «جعل لكم... جعل لكم»
وجود راه، یكى از نعمتهاى بزرگ الهى است. «جعل لكم سبلاً»
اگر گردشگرى بر اساس غفلت باشد، نه عبرت، رشد معنوى در آن نخواهد بود. «جعل لكم فیها سبلاً لعلّكم تهتدون»
سیر و سفر و مشاهده بخشهایى از زمین یكى از وسایل هدایت است. «سبلاً لعلّكم تهتدون»