بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ
9بَلۡ هُمۡ فِي شَكࣲّ يَلۡعَبُونَ
9فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانࣲ مُّبِينࣲ
10يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمࣱ
11گرچه بعضى ظهور دود را كنایه از قحطى و بدبختى در دنیا گرفتهاند، ولى ظاهراً مراد از دود همان دودى است كه در آستانه قیامت یا خود قیامت پیدا مىشود.
در دلائل توحید ابهام و پیچیدگى نیست و ریشهى شك كافران، لجاجتى است كه در درون خود آنان است. «بل هم فى شك یلعبون»
منكران وحى، منطق و برهانى ندارند و تلاش و زندگى آنان حركتى بازیگرانه است. «فى شك یلعبون»
بعد از استدلال نوبت تهدید است. «ربّ السموات والارض... فارتقب...»
آسمانها در آینده به صورت دود و گاز خواهد شد. «تأتى السماء بدخان...»