بَلۡ هُمۡ فِي شَكٍّ يَلۡعَبُونَ
9
فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ
10
يَغۡشَى ٱلنَّاسَ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ
11
تفسیر نور
(كافران این را باور ندارند،) بلكه آنان در شكى (عمیق و پیوسته با حقایق) بازى مىكنند.
پس منتظر روزى باش كه آسمان دودِ نمایانى را با خود مىآورد.
(دودى كه) همه مردم را فرا مىگیرد. این است عذاب دردناك.
نکتهها
در قرآن دو بار كلمه «فارتقب» به كار رفته كه هر دو بار در این سوره است. این تعبیر تهدیدى براى كافران و نوعى دلدارى به پیامبرصلى الله علیه وآله است.گرچه بعضى ظهور دود را كنایه از قحطى و بدبختى در دنیا گرفتهاند، ولى ظاهراً مراد از دود همان دودى است كه در آستانه قیامت یا خود قیامت پیدا مىشود.
پیامها
شك باید زمینهى بررسى و مقدّمه تحقیق و یقین باشد، نه بستر غفلت و بطالت. شك پایدار مورد انتقاد و توبیخ است. «فى شك یلعبون» در دلائل توحید ابهام و پیچیدگى نیست و ریشهى شك كافران، لجاجتى است كه در درون خود آنان است. «بل هم فى شك یلعبون»
منكران وحى، منطق و برهانى ندارند و تلاش و زندگى آنان حركتى بازیگرانه است. «فى شك یلعبون»
بعد از استدلال نوبت تهدید است. «ربّ السموات والارض... فارتقب...»
آسمانها در آینده به صورت دود و گاز خواهد شد. «تأتى السماء بدخان...»