أَمۡرًا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
5
أَمۡرًا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
5
رَحۡمَةً مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
6
در عظمت قرآن همین بس كه:
در شب مبارك قدر نازل شده است. «فى لیلة مباركة»
كتابى است روشنگر و براى هشدار. «المبین»
رحمتى است از طرف خداوند. «رحمة من ربّك»
در نزول قرآن به هیچ وجه دست دیگران در كار نبوده است. «انّا انزلناه... امراً من عندنا»
تمام مسائل شب قدر زیر نظر خداست. «امراً من عندنا»
یكى از سنّتهاى الهى فرستادن كتب آسمانى و انبیاست. «انّا كنّا مرسلین»
نزول كتاب به تنهایى كافى نیست، بلكه نیاز به بیان كننده دارد. «انّا انزلناه... انّا كنّا مرسلین»
هدف از نزول كتاب، همراه با پیامبر هشدار دهنده، تربیت و رحمت است. «رحمة من ربّك»
به سراغ افراد یا قوانین دیگر نرویم كه آگاه و داناى واقعى و دائمى فقط اوست و نزول كتاب و ارسال پیامبران و مقدّرات شب قدر، همه بر اساس علم او به نیاز ماست. «انّه هو السمیع العلیم»