وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَـٰتُنَا بَيِّنَـٰتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ
25
قُلِ ٱللَّهُ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يَجۡمَعُكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَلَـٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ
26
تفسیر نور
و هرگاه آیات روشن ما (درباره معاد) بر آنان تلاوت گردد، دلیل و حجّتى ندارند، مگر آنكه گویند: اگر راست مىگویید پدران ما را (زنده كنید و) بیاورید.
بگو: خداست كه شما را زنده مىكند و سپس مىمیراند و آنگاه براى روز قیامتى كه شكى در آن نیست همه را جمع مىنماید ولى اكثر مردم نمىدانند.
نکتهها
نظام آفرینش برنامه و قانونى دارد كه خداوند حكیم آن را بر هستى حاكم ساخته و نفى آن نشانهى جهل و نادانى است.پیامها
آیات قرآن، روشن و روشنگر است. «آیاتنا بیّنات» كافران، به جاى اندیشه در آیات خدا، آبا و اجداد خود را طلب مىكنند. «تتلى علیهم آیاتنا... ائتونا بآبائنا»
هرگاه سخن منكران را نقل كردید، پاسخ آن را هم بیان كنید. «و ما یهلكنا الا الدهر... قل اللّه یحییكم»
نشانههاى قدرت و حكمت و عدالت خداوند، به قدرى روشن و بیّن است كه دلیلى براى شك در قیامت باقى نمىگذارد. «لا ریب فیه»
حیات نخستین آدمیان، نشان امكان قیامت است. «یحییكم... ثمّ یحییكم»
تقاضاى زنده كردن نیاكان در دنیا بر اساس جهل و ناآگاهى است. «اكثر الناس لا یعلمون»
تردید در معاد، برخاسته از جهل انسان است. «اكثر الناس لا یعلمون»