وَمَن لَّا يُجِبۡ دَاعِيَ ٱللَّهِ فَلَيۡسَ بِمُعۡجِزٍ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَيۡسَ لَهُۥ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءُۚ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ
32
وَمَن لَّا يُجِبۡ دَاعِيَ ٱللَّهِ فَلَيۡسَ بِمُعۡجِزٍ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَيۡسَ لَهُۥ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءُۚ أُوْلَـٰٓئِكَ فِي ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ
32
تشویق و تهدید باید در كنار هم باشد. «یغفر لكم... فلیس بمعجز»
كفر، انسان را در بن بست قرار مىدهد، نه خود مىتواند فرار كند، «لیس بمعجز فى الارض...» نه كسى مىتواند او را رها سازد. «لیس له من دونه اولیاء»
هر راهى به جز راه خدا، گمراهى آشكار است. «من لا یحب... فى ضلال مبین»