إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَشَآقُّواْ ٱلرَّسُولَ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلۡهُدَىٰ لَن يَضُرُّواْ ٱللَّهَ شَيۡـًٔا وَسَيُحۡبِطُ أَعۡمَـٰلَهُمۡ
32
تفسیر نور
همانا كسانى كه كفر ورزیدند و (مردم را) از راه خدا بازداشتند و بعد از آنكه برایشان راه هدایت روشن شد، با پیامبر مخالفت كردند، هرگز به خداوند گزندى نرسانند و زود باشد كه خداوند اعمالشان را تباه سازد.
نکتهها
بازداشتن مردم از راه خدا، در قالبهاى متعدّدى مىتواند صورت گیرد از جمله: تحریف قانون الهى، بدعتگذارى در دین، ایجاد شك در باورهاى مردم، (نظیر «أتعلمون أنّ صالحاً مرسل»86، از كجا مىدانید كه صالح پیامبر است؟)، تضعیف رهبران الهى (نظیر گفتن شاعر، كاهن، ساحر و مجنون به پیامبران)، تهدید مردم براى جلوگیرى از ایمان آوردن، سرگرم كردن مردم به مسائل لغو و غیر ضرورى، ایجاد جنگ و جدال، وضع قوانین دست و پاگیر براى جلوگیرى از كارهاى الهى، در رأس قرار گرفتن نااهلان در امور دینى و ایجاد شایعه براى افراد لایق.انسان گاهى به جاى حق پذیرى و اقدام در مسیر رشد و كمال خود، با حق به ستیز برخاسته و خود را به صورت بدترین عنصر در مىآورد:
با خدا، دشمنى و لجاجت مىكند. «كفروا... بعد ما تبیّن»
با پیامبر، مخالفت و سرسختى دارد. «شاقّوا الرسول»
با مردم، دشمنى كرده و مانع حق پذیرى آنان مىشود. «صدّوا عن...»
با خود دشمنى كرده و باعث نابوى و هلاكت خویش مىشود. «سیحبط اعمالهم»
86) اعراف، 75.
پیامها
كفر، سرچشمهى ظلم به خود، جامعه و پیامبران است. «كفروا... صدّوا... شاقّوا الرسول» خداوند با ارائه راههاى هدایت و كمال، با مردم اتمام حجّت مىكند. «تبیّن لهم الهُدى» (شناخت حقّ، تكلیف و مسئولیّت انسان را بیشتر مىكند)
كفر و تلاش منحرفان هیچ گونه لطمهاى به خداوند نمىزند. «لن یضروا اللّه»
عناد و لجاجت بعد از آگاه شدن، سبب تباه شدن اعمال است. «سیحبط اعمالهم»