إِنَّآ أَرۡسَلۡنَـٰكَ شَـٰهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا
8
لِّتُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُۚ وَتُسَبِّحُوهُ بُكۡرَةً وَأَصِيلًا
9
تفسیر نور
همانا ما تو را گواه (بر اعمال) و بشارت دهنده و بیم دهنده فرستادیم.
تا به خدا و رسولش ایمان آورید و او را یارى كنید و بزرگش بدارید و خداوند را بامدادان و شامگاهان، تسبیح گویید.
نکتهها
«تُعزّروه» از «تعزیر» به معناى بازداشتن است و مقصود آن است كه پیامبر صلى الله علیه وآله را از هرگونه اذیّت و آزار حفظ كنید.ممكن است مراد از «شاهد» ارائه یك الگوى كامل باشد. وقتى گفته مىشود پیامبر شاهد است، یعنى او نمونه یك انسان كامل و تمام عیار است.
جملههاى «تعزّروه» و «توقّروه» ممكن است مربوطه به خدا باشد و امكان دارد مربوط به پیامبر باشد كه البتّه تكریم پیامبر، تكریم خداوند است.
پیامها
پیامبر در همه حال ناظر و گواه بر اعمال ماست. «شاهداً» (در قالب نكره و مطلق آمده است) وظیفه پیامبر، نظارت بر اعمال و بیم و بشارت است. «شاهداً و مبشّراً و نذیراً» و وظیفه مردم، دفاع از حریم الهى و پیامبر خدا و تكریم اوست. «لتؤمنوا باللّه و رسوله و تعزّروه و توقّروه»
از اصول تربیت و هدایت الهى، معرّفى الگو در كنار بشارت و هشدار است. «شاهداً و مبشّراً و نذیراً»
بشارت و هشدار، تشویق و تنبیه، دو نیاز ضرورى بشر براى رهیابى و انتخاب راه صحیح است. «مبشّراً و نذیراً»
لازمهى ایمان، حمایت و حراست از حریم دین و رسول خداست. «تعزّروه»
یارى و حراست از پیامبر، باید همراه تعظیم و تكریم و برخاسته از عشق و معرفت باشد. «توقّروه»
همواره باید یاد خدا باشیم و آغاز روز و پایان آن بهترین وقت ذكر و دعاست. «تسبّحوه بُكرة و اصیلا»