إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدࣰا وَمُبَشِّرࣰا وَنَذِيرࣰا
8إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدࣰا وَمُبَشِّرࣰا وَنَذِيرࣰا
8لِّتُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُۚ وَتُسَبِّحُوهُ بُكۡرَةࣰ وَأَصِيلًا
9ممكن است مراد از «شاهد» ارائه یك الگوى كامل باشد. وقتى گفته مىشود پیامبر شاهد است، یعنى او نمونه یك انسان كامل و تمام عیار است.
جملههاى «تعزّروه» و «توقّروه» ممكن است مربوطه به خدا باشد و امكان دارد مربوط به پیامبر باشد كه البتّه تكریم پیامبر، تكریم خداوند است.
وظیفه پیامبر، نظارت بر اعمال و بیم و بشارت است. «شاهداً و مبشّراً و نذیراً» و وظیفه مردم، دفاع از حریم الهى و پیامبر خدا و تكریم اوست. «لتؤمنوا باللّه و رسوله و تعزّروه و توقّروه»
از اصول تربیت و هدایت الهى، معرّفى الگو در كنار بشارت و هشدار است. «شاهداً و مبشّراً و نذیراً»
بشارت و هشدار، تشویق و تنبیه، دو نیاز ضرورى بشر براى رهیابى و انتخاب راه صحیح است. «مبشّراً و نذیراً»
لازمهى ایمان، حمایت و حراست از حریم دین و رسول خداست. «تعزّروه»
یارى و حراست از پیامبر، باید همراه تعظیم و تكریم و برخاسته از عشق و معرفت باشد. «توقّروه»
همواره باید یاد خدا باشیم و آغاز روز و پایان آن بهترین وقت ذكر و دعاست. «تسبّحوه بُكرة و اصیلا»