- وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ قَالُواْ حَسۡبُنَا مَا وَجَدۡنَا عَلَيۡهِ ءَابَآءَنَآۚ أَوَلَوۡ كَانَ ءَابَآؤُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ شَيۡـًٔا وَلَا يَهۡتَدُونَ104
قرآن، مردم را به پیروى از دستوراتِ خدا و رسول فرامىخواند. «تعالوا الى...» پذیرفتن دعوت اسلام، سبب تعالى و رشد است. (كلمه «تَعالَوا» به معناى حركت به سمت عُلوّ و رشد است)
اصل، فرهنگ الهى است، نه فرهنگ پیشینیان. «ما أنزل اللّه»
قرآن به تنهایى كافى نیست، سنّت وسیره و حكومت رسولاللّه هم ملاك عمل است. «تعالوا الى ما انزل اللّه و الى الرسول»
اهل خرافات و افراد مرتجع و واپسگرا، حاضر به شنیدن حقّ نیستند. «قالوا حسبنا»
نه سنّتگرایى اصل است و نه نوگرایى، اصل، علم و هدایت است. «لایعلمون، لایهتدون»
وجدان خود را حاكم كنیم. «أولو كان آباؤهم...»
ادب و احترام به گذشتگان آرى، پیروى از افكار جاهلانهى آنان و وفادارى نابجا خیر. «او لو كان آباؤهم لا یعلمون»
تقلید كوركورانه، نشانهى بىعقلى است. «لایعقلون» در آیهى قبل، و تعصب روى نیاكان در این آیه.
تقلید جاهل از جاهل بىمعناست. «وجدنا علیه آباءنا... آباؤهم لایعلمون»
جاهل هدایتپذیر، بىخطر است. خطر آنجاست كه جاهلان، هدایتپذیر نباشند. «لایعلمون، لایهتدون»