وَإِذۡ أَوۡحَيۡتُ إِلَى ٱلۡحَوَارِيِّـۧنَ أَنۡ ءَامِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوٓاْ ءَامَنَّا وَٱشۡهَدۡ بِأَنَّنَا مُسۡلِمُونَ
111
تفسیر نور
و (به یاد آور) زمانى كه به حواریّون (یاران مخصوص حضرت عیسى) وحى فرستادم كه ایمان آورید، گفتند: ایمان آوردهایم، و شاهد باش كه ما مسلمان و تسلیم هستیم.
نکتهها
مراد از وحى به حواریّون، ممكن است الهام به قلب خود آنها باشد نه پیام وحى از طریق حضرت عیسىعلیه السلام. چنانكه امام صادقعلیه السلام دربارهى این وحى فرمود: «اُلهموا» یعنى به آنان الهام شد. 215تعداد حواریّون به فرموده امام رضاعلیه السلام دوازده نفر بود و سبب نامگذارى آنان به حواریّون، پاك بودن آنان از درون و پاك كردن جامعه از گناهان از طریق موعظه و تذكّر بود. 216
215) تفسیر نورالثقلین.
216) تفسیر نورالثقلین.
پیامها
گاهى خداوند به دلهاى آماده الهام مىكند. «اوحیت الى الحواریّین» ایمان به خدا، از ایمان به رسول جدا نیست. «آمنوا بى و برسولى»
وقتى هدایت، باطنى و الهى شد، عمیق و سریع اثر مىكند. «اوحیت ... قالواآمنا»
ارشاد بدون نورالهى از درون، یا بى اثر، یا كماثر یا ناپایدار است. «اوحیت...امنّا واشهد بانّنا مسلمون»
الهامات الهى به مردم، در مسیر تأیید وحى انبیاست، نه در برابر آنها. «اوحیت... آمنوا بى و برسولى»
نشان ایمان باطنى، اظهار و اقرار زبانى است، آن گونه كه ایمان قلبى، پشتوانهى شعارهاى ظاهرى است. «واشهد بأنّنا مسلمون»