- قَالَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَ ٱللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَنزِلۡ عَلَيۡنَا مَآئِدَةً مِّنَ ٱلسَّمَآءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِّأَوَّلِنَا وَءَاخِرِنَا وَءَايَةً مِّنكَ وَٱرۡزُقۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ114
توسّل به اولیاى خداوند براى قضاى حوائج، جایز است. «قال الحواریّون یا عیسى.... قال عیسى ابن مریم اللّهم....» براى پیامبران، مردم تاریخ و نسلها مطرحاند. «لاوّلنا و آخرنا»
از نشانههاى الهى، باید براى همیشه درس گرفت. «و آیة منك»
عید وجشن مذهبى از نظر قرآن كار صحیحى است. «تكون لنا عیداً لاوّلنا و آخرنا» (میلاد اولیاى خدا وبعثت پیامبر، كمتر از نزول مائده آسمانى نیست)
حضرت عیسى، در دعا به جاى مسألهى خوردن، به الهى بودن مائده توجّه مىكند. «آیةً منك»
تعبیرات موهن دیگران را به صورت اصلاح شده نقل كنیم. (سؤال آنان چنین بود كه «هل یستطیع ربّك»؟ ولى در دعا حضرت عیسى علیه السلام قاطعانه و براى هدفى والاتر مائده خواست و آنچه را نشانهى شك و وهن بود، حذف كرد).
در دعا، خدا را با ادب كامل و با صفت مناسب با خواسته، صدا بزنیم. ابتداى آیه «الّلهم ربّنا» و آخر آیه «خیر الرّازقین»
به درخواستهاى مادى جهت معنوى دهیم. (حواریّون اوّلین هدف خود را خوردن و سپس اطمینان داشتن «نأكل منها و تطمئن» بیان كردند، ولى حضرت عیسى ابتدا برجا گذاشتن نشانه سرور براى تاریخ «عیداً لاوّلنا و آخرنا» سپس نشانه قدرت خداوند «وآیة منك»و در مرحله سوّم مسئله رزق را مطرح فرمود«وارزقنا و انت خیر الرّازقین» و بدین گونه به همه فهماند كه مسائل معنوى و اجتماعى بر مسائل گروهى و اقتصادى مقدّم است.
به خدا توجّه كنیم و به سراغ دیگران نرویم. «و انت خیر الرّازقین»