قَالَ ٱللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُهَا عَلَيۡكُمۡ فَمَن يَكۡفُرۡ بَعۡدُ مِنكُمۡ فَإِنِّيٓ أُعَذِّبُهُۥ عَذَابًا لَّآ أُعَذِّبُهُۥٓ أَحَدًا مِّنَ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
115
تفسیر نور
خداوند فرمود: من آن (مائده) را بر شما نازل مىكنم، امّا هر كدام از شما بعد از آن كفر ورزد، او را چنان عذاب خواهم كرد كه هیچ یك از جهانیان را آن گونه عذاب نكنم.
نکتهها
داستان نزول مائده به صورتى كه در قرآن آمده است، در انجیل نیامده است. 218بعضى گفتهاند حواریّون با شنیدن تهدید الهى، تقاضاى خویش را پس گرفتند و مائده نازل نشد، ولى این، بر خلاف ظاهر آیه و گفتهى روایات است. عبارت «انّى منزّلها» نزول حتمى است نه وعدهى نزول. 219
در روایات آمده است: پس از نزول مائده، برخى كافر شده و به صورت خوك درآمدند. 220 در بعضى روایات مىخوانیم كه آنچه نازل شد نان و گوشت بود. 221
اگر براى یاران عیسى علیه السلام غذاى آسمانى نازل شد، طبق روایات، براى رسول خدا صلى الله علیه وآله هم میوه بهشتى نازل گردید كه منشأ پیدایش فاطمهى زهرا علیها السلام شد. 222
218) تفسیر نمونه.
219) تفسیر اطیبالبیان.
220) تفسیر المیزان.
221) تفاسیر نورالثقلین ومجمع البیان.
222) بحار، ج43، ص5.
پیامها
دعاى پیامبران مستجاب مىشود. «ربّنا انزل علینا... انّى منزّلها» آنان كه به علم و یقین و شهود مىرسند، مسئولیّت سنگینترى دارند و كیفر تخلّفشان هم سختتر است. «فمن یكفر بعد منكم...» پس كسانى كه به مقام علم و شهود دست نیافتهاند، از قهر خداوند دورترند.
عذاب خداوند، درجاتى دارد. «عذاباً لا اُعذبه احداً»
آن كه توقّع بیشترى دارد ومائدهى آسمانى مىخواهد، باید تعهّد بیشترى هم داشته باشد. «مائدة من السماء... عذاباً لا اُعذبه احداً»