آیا ندانستى كه حكومت و فرمانروایى آسمانها و زمین تنها از آن خداست، هركه را (طبق حكمت و عدالت خود) بخواهد عذاب مىكند و هركه را بخواهد مىآمرزد و خداوند بر هر چیزى تواناست. (محارب و مفسد و سارق را عذاب مىدهد، و تائب پشیمان را مىپذیرد و مىبخشاید).
پیامها

كسى كه بر هستى حاكم است، حقّ دارد قوانین هستى را وضع كند. «
السارق و السارقة... له ملك السموات...»
مجرمان بدانند كه راه فرارى ندارند و باید به سوى خدا بازگردند. «الم تعلم انّ اللّه له ملك السموات والارض»
خداوند نیازى به توبهى بندگان ندارد، چون همهى هستى از آن اوست. «له ملك السماوات والارض»
انسان باید در حالتى میان بیم و امید باشد. «یعذّب من یشاء و یغفر لمن یشاء»
عفو یا عذاب، هردو نمونهاى از قدرت اوست. «یعذّب...یغفر... على كلّشى قدیر»