- ۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ لَا يَحۡزُنكَ ٱلَّذِينَ يُسَـٰرِعُونَ فِي ٱلۡكُفۡرِ مِنَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَلَمۡ تُؤۡمِن قُلُوبُهُمۡۛ وَمِنَ ٱلَّذِينَ هَادُواْۛ سَمَّـٰعُونَ لِلۡكَذِبِ سَمَّـٰعُونَ لِقَوۡمٍ ءَاخَرِينَ لَمۡ يَأۡتُوكَ يُحَرِّفُونَ ٱلۡكَلِمَ مِنۢ بَعۡدِ مَوَاضِعِهِۦ يَقُولُونَ إِنۡ أُوتِيتُمۡ هَـٰذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَّمۡ تُؤۡتَوۡهُ فَٱحۡذَرُواْۚ وَمَن يُرِدِ ٱللَّهُ فِتۡنَتَهُۥ فَلَن تَمۡلِكَ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـًٔاۚ أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَمۡ يُرِدِ ٱللَّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمۡۚ لَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا خِزۡيٌ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ41
انبیا نسبت به گمراهان دلسوزند. «یا ایّها الرّسول لایحزنك» كفر، میدانى دارد كه گروهى در آن به سرعت پیش مىروند و هر لحظه به كفرشان اضافه مىشود. «یسارعون فى الكفر»
دشمنان، در كفر و نفاق شتاب دارند، چرا مسلمانان در راه حقّ باید سستى كنند؟ «یسارعون فى الكفر»
نفاق، مایهى افزایش كفر است. «یسارعون فى الكفر من الّذین... بافواههم»
ایمان، با پذیرش قلبى است، نه اظهار زبانى. «آمنّا بأفواههم و لمتؤمن قلوبهم»
ایمانى ارزش دارد كه در قلب، راسخ باشد. «و لم تؤمن قلوبهم»
قلب، مركز ایمان است. «لم تؤمن قلوبهم»
منافقان ویهودیان، در كنار هم یك هدف را تعقیب مىكنند. «من الّذین قالوا آمنّا بافواههم... و من الّذین هادوا»
گوش دادن مهم نیست، انگیزهى آن مهم است. «سمّاعون للكذب»
كفّار، عوامل نفوذى و جاسوس در میان مسلمانان دارند، مبلّغان دینى نباید همهى شنوندگان را خوش نیّت بپندارند. «سمّاعون لقوم آخرین»
تحریف، خیانت فرهنگى یهود است. «یحرّفون الكلم»
گزارشگرى دور از تقوا، یكى از شغلهاى خطرناك است. «سمّاعون للكذب... یحرّفون...»
كلمات آسمانى هر یك جایگاه مخصوص دارد. «من بعد مواضعه »
ما باید تسلیم اوامر خدا باشیم، نه آنكه احكام الهى مطابق خواستههاى ما باشد. «فخذوه... فأحذروا» 97
گناه، انسان را از لیاقت براى هدایت مىاندازد. «و مَن یرد اللّه فتنته»
منافقان، از شفاعت پیامبر محرومند. «فلن تملك له من اللَّه شیئاً»
حتّى رسول اللّه براى متعصّبان لجوج و هوسباز، نقشى ندارد. «فلن تملك»
قهر الهى بدنبال سوء رفتار انسان است. «سمّاعون للكذب... لم یرد اللّه ان یطهّر قلوبهم»
قلب سرسخت و لجوج، از دریافت الطاف حقّ محروم است. «لم یرد اللَّه ان یطهّر قلوبهم»
عذاب دنیا نسبت به عذاب آخرت چیزى نیست. «فىالدّنیا خزى و لهم فى الاخرة عذاب عظیم»
منافقان، هم بدبختى دنیوى دارند، هم عذاب بزرگ قیامت در انتظارشان است. «لهم فى الاخرة عذاب عظیم»
97) بعضى مردم سراغ مرجع تقلید، عالم، دادگاه و قانونى مىروند كه طبق میل آنان حكم كرده باشد. آیه از این امر نهى مىكند.