وَكَيۡفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ ٱلتَّوۡرَىٰةُ فِيهَا حُكۡمُ ٱللَّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوۡنَ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۚ وَمَآ أُوْلَـٰٓئِكَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
43
وَكَيۡفَ يُحَكِّمُونَكَ وَعِندَهُمُ ٱلتَّوۡرَىٰةُ فِيهَا حُكۡمُ ٱللَّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوۡنَ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَۚ وَمَآ أُوْلَـٰٓئِكَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ
43
كاش اهل كتاب، نسبت به احكام كتاب خودشان پایبند بودند. «و عندهم التوراة فیها حكم اللَّه»
آنچه براى گروهى مهم است، تخفیف در قانون است، نه ایمان به قانون و انجام وظیفه. (به همین دلیل با داشتن قانون تورات براى پیدا كردن راه مجازات آسانترى نزد پیامبرصلى الله علیه وآله مىآمدند). «ثمّ یتولّون بعد ذلك»
علامت ایمان، تسلیم بودن در برابر قانون است. «و ما اولئك بالمؤمنین»