- وَقَفَّيۡنَا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم بِعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَءَاتَيۡنَـٰهُ ٱلۡإِنجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيۡنَ يَدَيۡهِ مِنَ ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَهُدًى وَمَوۡعِظَةً لِّلۡمُتَّقِينَ46
در این آیه دو بار كلمهى «هدىً» آمده است، یكبار هدایت براى عموم و یكبار بهره گرفتن از هدایت كه مخصوص متّقین است.
كلمهى «قفّینا» از «تقفیه»، به معناى چیزى را به دنبال چیزى آوردن است.
ممكن است معناى «مصدّقاً» این باشد كه خصوصیّات شخصى حضرت عیسىعلیه السلام با نشانههایى كه در تورات دربارهى او آمده، منطبق است، پس خود حضرت عیسى و نشانهها، یكدیگر را تصدیق مىكنند.
در انجیل متّى، (فصل 5، آیه 17) آمده است: گمان نكنید كه آمدهام تا تورات یا صحف انبیا را باطل سازم، بلكه تا تمام كنم.
تورات، انجیل و قرآن، هر سه «نور» به حساب آمدهاند. خداوند در آیه 15 این سوره، فرمود: قرآن نور است. «قد جائكم من اللّه نور» در آیه 44 فرمود: تورات، نور است «انّا انزلنا التوراة فیها هدىً و نور» و در این آیه، انجیل را نور دانسته است. «آتیناه الانجیل فیه هدىً و نور»
112) بقره، 2.
انبیا و كتابهاى آنان، همه از یك سرچشمه و براى یك هدفند و یكدیگر را تصدیق مىكنند. «مصدّقاً» گرچه انبیا و كتابهاى آسمانى براى هدایت همه مردمند، ولى تنها اهل پروا و تقوا در پرتو این نور، هدایت مىشوند. «هدىً و رحمة للمتّقین»