بهترین قانون، آن است كه قانون‌گذار شرایط زیر را داشته باشد:

از تمام اسرار هستى و انسان، در حال و آینده آگاه باشد.

هیچ هدف انتفاعى نداشته باشد.

هیچ لغزش عمدى و سهوى نداشته باشد.

از هیچ قدرتى نترسد.

خیر خواه همه باشد.

این شرایط، تنها در خداوند متعال وجود دارد، لذا قرآن مى‌فرماید: «مَن أحسن من اللّه حكماً» و هر قانون بشرى كه خلاف حكم خدا باشد، جاهلانه است. «أفحكم الجاهلیّة» (چون این قانون‌ها غالباً بر اساس هوا و هوس، ترس، طمع، جهل، خطا وخیال و محدودیّت علمى وضع شده است)

بعضى از مردم (مشركان، اهل كتاب) خواستار داورى پیامبر بر اساس قوانین جاهلیّت بودند. «افحكم الجاهلیّة یبغون»

فسق و گناه، انسان را به سوى فرهنگ جاهلى سوق مى‌دهد. «وانّ كثیراً من النّاس لفاسقون... افحكم الجاهلیّة»

آنان كه با داشتن احكام الهى از آن روى مى‌گردانند و سراغ قوانین بشرى مى‌روند، در مسیر جاهلیّت گام برمى‌دارند. «فان تولّوا... أفحكم الجاهلیّة یبغون»

زمان جاهلیّت، مخصوص یك دوران نیست، هرگاه كه مردم از خدا جدا شوند، دوران جاهلیّت است. «افحكم الجاهلیّة...»

عقل و وجدان بهترین داور و دادگاه است. «و مَن احسن من اللّه حكماً»

آنان كه تنها چشم به قوانین بشرى دوخته‌اند و آن را راه كمال مى‌دانند، در ایمان و یقین خود شك كنند. «لقوم یوقنون»