اوصاف حزب اللّه در سورهى مجادله آیه 22 چنین بیان شده است:
به مبدأ و معاد ایمان دارند.
با دشمن خدا، دوستى نمىكنند.
این آیه كه لزوم پذیرش ولایت خدا و رسول و امامان را بیان مىكند، مىفهماند كه مراد از «ولیّكم» در آیه قبل، سرپرست و حاكم است نه دوست و یاور، چون تعبیر «حزب اللّه» و غالب بودن آنان، اشاره به نظام قدرتمند و حكومت دارد.
«حزب»، در لغت به معناى گروه با قدرت و با صلابت است. 127
چون پیروزى، بدون تشكیلات، مدیریّت، قدرت، وحدت، جرأت و... امكان ندارد، پس «حزباللّه» براى حاكمیّت وغلبه باید این صفات را داشته باشند.
حزباللَّه نه تنها غالب و پیروزند، بلكه رستگار نیز هستند. «حزب اللّه هم الغالبون»، «حزب اللّه هم المفلحون» 128
درآیهى 52 همین سوره خواندیم كه گروهى از ترس حوادث، كفّار را ولّى خود مىگیرند، در این آیه مىفرماید: حزب اللَّه غالب است یعنى وابستگان به كفّار مغلوبند، پس به سراغ آنان نروید. «فترى الّذین... یسارعون فیهم...»، «ومَن یتولّ اللَّه... هم الغالبون»
غلبهى نهایى با كسانى است كه ولایت خدا، پیامبر و اهلبیتعلیهم السلام را بپذیرند. «ومَن یتولّ... هم الغالبون»
چون خداوند غالب است، «واللّه غالب على أمره» 129 ، وابستگان به او هم غالبند. «حزب اللّه هم الغالبون»
با وعدههاى الهى، حزب اللَّه به آیندهى خود مطمئن است. «هم الغالبون»