وَإِذَا نَادَيۡتُمۡ إِلَى ٱلصَّلَوٰةِ ٱتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًاۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٌ لَّا يَعۡقِلُونَ
58
تفسیر نور
و هرگاه كه شما (به وسیلهى اذان، مردم را) به نماز فرا مىخوانید آن را به مسخره و بازى مىگیرند. این به خاطر آن است كه آنان گروهى هستند كه نمىاندیشند.
نکتهها
در شأن نزول آیهى فوق آمده است كه جمعى از یهود و بعضى از نصارى، صداى مؤذّن را كه مىشنیدند و یا قیام مسلمانان را به نماز مىدیدند، شروع به مسخره و استهزاى آنان مىكردند. 130130) تفسیر نمونه.
پیامها
از رابطه و دوستى با كسانى كه اذان (وشعائر دینى) را مسخره مىكنند بپرهیزید. «لاتتّخذوا... و اذا نادیتم...» نماز، چهره و مظهر دین است. (در آیه قبل، استهزاى دین مطرح شد و در این آیه استهزاى نماز، یعنى نماز سیماى دین است) «اتّخذوا دینكم هزواً... و اذا نادیتم الى الصلوة اتّخذوها هزوا»
براى نماز، باید ندا سر داد تا همه جمع شوند.«نادیتم» (نماز باید علنى باشد)
در جامعهى اسلامى، باید براى نماز، فریاد زد و تبلیغ كرد و هیچ كس نباید مانع آن گردد. «نادیتم الى الصلوة»
شیوهى عاقلان، برخورد منطقى است ولى بىخردان، اهل استهزا هستند. «ذلك بانّهم قوم لا یعقلون»