سوره مائده - آیه 70 جزء 6 - صفحه 119

    لَقَدۡ أَخَذۡنَا مِيثَـٰقَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَأَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمۡ رُسُلًا‌ كُلَّمَا جَآءَهُمۡ رَسُولُۢ بِمَا لَا تَهۡوَىٰٓ أَنفُسُهُمۡ فَرِيقًا كَذَّبُواْ وَفَرِيقًا يَقۡتُلُونَ

    70

تفسیر نور
همانا ما از بنى‌اسرائیل پیمان گرفتیم و پیامبرانى به سوى آنان فرستادیم. (امّا) هرگاه پیامبرى برایشان سخن و پیامى آورد كه دلخواهشان نبود، گروهى را تكذیب كرده و گروهى را كشتند.

نکته‌ها
شاید مراد از میثاقِ بنى‌اسرائیل، همان محتواى آیه‌ى قبل یعنى ایمان به خدا و معاد و عمل صالح باشد و شاید مراد پیروى از انبیایى باشد كه در خود این آیه با كلمه «رُسلاً» مطرح شده و شاید همان پیمانى باشد كه در آیات 93 سوره‌ى بقره و 81 سوره آل‌عمران گذشت. یعنى عمل به آنچه خدا بر آنها نازل كرده بود.

در آیه‌ى قبل گفتیم كه صِرف وابستگى به ادیان آسمانى براى نجات از قهر خدا كافى نیست بلكه ایمان و عمل صالح لازم است. این آیه نمونه‌اى براى آیه‌ى قبل است كه بنى‌اسرائیل با اینكه وابسته به دین آسمانى بودند چه كارها كه نكردند؟!

اینكه این سوره با جمله‌ى «اوفوا بالعقود» آغاز شده و ماجراى غدیر در آیه 67 مطرح شده و در این آیه پیمان‌شكنى و كشتن اولیاى خدا و تكذیب آنان مطرح شده، مى‌تواند ضمن افشاگرى از حالات بنى‌اسرائیل، مایه‌ى عبرت و زنگ خطرى براى مسلمین باشد تا پیام و پیمان غدیر خم را نادیده نگیرند.

پیام‌ها
بنى‌اسرائیل، علاوه بر حضرت موسى، پیامبران دیگرى نیز داشتند. «ارسلنا الیهم رسلاً»

راه انبیا مطابق تمایلات نفسانى نیست. «جاءهم رسول بما لاتهوى انفسهم»

ریشه‌ى تكذیب و كشتن انبیا، هواى نفس بنى‌اسرائیل است. «بما لا تهوى انفسهم فریقاً كذّبوا»

پیمان‌شكنى، پیامبركشى، تكذیب و لجاجت، از صفات بنى‌اسرائیل است. «فریقاً كذّبوا و فریقاً یقتلون»

در جامعه‌ى فاسد، یا شخصیّت مردان خدا ترور مى‌شود (تكذیب)، یا شخص آنان (قتل). «فریقاً كذّبوا و فریقاً یقتلون»

انبیا در راه خدا تا پاى جان پیش مى‌رفتند. «فریقاً یقتلون»