لَّقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ ثَالِثُ ثَلَـٰثَةٍۘ وَمَا مِنۡ إِلَـٰهٍ إِلَّآ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌۚ وَإِن لَّمۡ يَنتَهُواْ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
73
لَّقَدۡ كَفَرَ ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ ثَالِثُ ثَلَـٰثَةٍۘ وَمَا مِنۡ إِلَـٰهٍ إِلَّآ إِلَـٰهٌ وَٰحِدٌۚ وَإِن لَّمۡ يَنتَهُواْ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ
73
در عقیده به تثلیث، خدا، مسیح و روحالقدس (أب و ابن و روحالقدس)، هر سه خدا محسوب مىشوند، البتّه اخیراً گروهى از دانشمندان مسیحى مىگویند: عقیده به تثلیث، اعتبار علمى ندارد. 152
شرك و چند خدایى (تثلیث)، كفر است. «لقد كفر»
همهى كسانى كه قائل به تثلیث بودهاند، گرفتار عذاب الهى نخواهند شد. «كفروا منهم» (مىتوان گفت: آنها كه بر عقیده به تثلیث باقى ماندند و بعد از دعوت قرآن، به توحید بازنگشتند، در عذاب خواهند بود)
قبل از عذاب، هشدار لازم است. «وان لم ینتهوا»
پیامد كفر و شرك، عذاب است. «عذاب الیم»