در این آیه، دوبار ایمان و عمل صالح، دو بار تقوا و ایمان و یك بار تقوا و احسان مطرح شده است. به گفتهى بعضى مفسّران، چون موارد و مراحل و درجات ایمان و تقوا و عمل صالح متفاوت است، تكرار شده است. 186 بعضى مىگویند: تكرار، براى استمرار ایمان و تقوا مىباشد. 187 وبعضى تكرار را براى تأكید دانستهاند، نظیرِ «كلاّ سیعلمون. ثمّ كلاّسیعلمون» 188
تقوا، در امور مختلف زندگى انسان نقش دارد:
در مصرف و رفتار. «طعموا اذا ما اتّقوا»
در مكتب و اعتقاد. «ثمّ اتّقوا و آمنوا»
در خدمت و اخلاق. «ثمّ اتّقوا و أحسنوا»
187) تفسیر قرطبى.
اگر بعد از شنیدن حكم الهى باز هم گناه كنند خداوند بر گناهان قبلى هم مؤاخذه مىكند. «لیس... جناح فیما طعموا اذا مااتّقوا»
احسان ونیكوكارى، بالاترین مرحلهى كمال و سبب محبوبیّت نزد خداوند است. كلمهى «احسنوا» بعد از «آمنوا و عملوا... ثمّ اتّقوا...» و به دنبال آن محبوبیّت نزد خداوند مطرح شده است. «و اللَّه یحبّ المحسنین»