- أُحِلَّ لَكُمۡ صَيۡدُ ٱلۡبَحۡرِ وَطَعَامُهُۥ مَتَـٰعًا لَّكُمۡ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيۡكُمۡ صَيۡدُ ٱلۡبَرِّ مَا دُمۡتُمۡ حُرُمًا وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِيٓ إِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ96
البتّه مراد از حیوان دریایى، آبزیان و حیواناتى است كه در آب زندگى مىكنند، گرچه در رودخانه باشد.
امام صادقعلیه السلام دربارهى «وطعامه متاعاً لكم و للسّیارة» فرمودند: مقصود ماهى نمكزدهاى است كه مىخورند. 195 (كه براى مدّت طولانى و در سفرها به وسیلهى نمك زدن مانع فاسد شدن آن مىشدند.)
195) كافى، ج4، ص392.
براى افراد محرم، همهى راهها بسته نیست. (خداوند در كنار منع شكار صحرایى، شكار دریایى را جایز دانسته است.) «احلّ... حرم» شكار آنگاه حلال است كه براى تغذیه باشد نه تفریح و لغو. «متاعاً لكم»
منافع و فرآوردههاى دریایى، تنها مخصوص ساحلنشینان نیست. «متاعاً لكم و للسّیارة»
ساحل نشینان، در بهرهگیرى از دریا اولویّت دارند. «لكم وللسیارة» (كلمه «لكم» قبل از كلمه «للسیارة» آمده است)
صید حیوانات صحرایى یا خوردن آن در حال احرام، بىتقوایى است. «حرّم علیكم صید البرّ ما دمتم حرماً و اتّقواللَّه»
به متخلّفان باید هشدار داد. «واتّقواللَّه الّذى الیه تحشرون»
ایمان به قیامت ومحاسبهى اعمال، عامل بازدارنده از گناه است. «واتّقوا اللَّه الّذى الیه تحشرون»