وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ
42
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ
43
وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا
44
تفسیر نور
و پایان و بازگشت همگان به سوى پروردگار توست.
و اوست كه به خنداند و بگریاند.
و اوست كه به میراند و زنده كند.
نکتهها
گرچه كارهاى الهى، با واسطه است ولى در حقیقت، همه كاره خود اوست. تكرار ضمیر «هو»، نشانه آن است كه همه كاره فقط خداست.تضادّ میان مرگ و حیات یا گریه و خنده، در نظر بشر است، امّا در نزد خداوند اینها همه خیر است و تضادّى میان آنها نیست.
پیامها
نه مؤمنان خسته شوند و نه كافران مغرور، پایان همه كس و همه چیز به دست اوست كه به حساب همه خواهد رسید. «الى ربّك المنتهى» هستى، در حركت به سوى اوست. «الى ربّك المنتهى»
هم كیفر و پاداش به دست اوست، «سوف یرى» و هم حالات و روحیات و غم و شادى. «أضحك و أبكى»
خنده و گریه، هر دو لازم است و نباید در حالات عاطفى و احساسى، مانع خنده و گریه شد. «أضحك و أبكى»
قدرت خداوند، نسبت به كار متضادّ یكسان است. «أضحك وأبكى، أمات و أحیا»
قیامت، روز خنده گروهى و گریه گروهى دیگر از مردم است. «ثمّ یجزاه الجزاء الاوفى... انّه هو أضحك و أبكى»
مرگ و حیات، جلوهاى از ربوبیّت الهى است. «ربّك المنتهى... هو أمات و أحیا»
8- شیوه تربیت قرآن به گونهاى است كه در مسائل متضاد، جهت توحیدى را دنبال مىكند. «هو أضحك و أبكى... هو أمات و أحیا»