«اكواب» جمع «كوب» به جامِ بدون دسته و لوله گفته مى‌شود، نظیر جام‌هاى نوشیدنى امروزى. «اباریق» جمع «ابریق» ظرفى است كه لوله و دسته دارد نظیر قورى. «كأس» به لیوانِ لبریز از شراب و نوشیدنى گویند و «مَعین» به معناى نوشیدنى روان است. «یصدعون» از «صداع» به معناى سردرد است. (این‌كه مى‌گویند: مصدّع شما نمى‌شوم، یعنى براى شما دردسر به وجود نمى‌آورم). «ینزفون» از «نزف» به معناى از دست دادن عقل است و در اصل به معناى خالى كردن تدریجى آب چاه است.

بهترین تعبیر در مورد زنان بهشتى، مروارید در صدف است، كه در عین زیبایى و درخشندگى، از دسترس نااهلان در امان و از نگاه نامحرمان به دور است. «حور عین كامثال اللؤلؤ المكنون»

مسئولین پذیرایى و شیوه پذیرایى بهشتیان، خصوصیاتى دارد:

الف: هر لحظه در دسترس مى‌باشند. «یطوف»

ب: نوجوانانى با قیافه‌اى زیبا و دلپذیرند. «ولدان»

ج: دلپذیرى آنان موسمى و لحظه‌اى نیست. «مخلّدون»

د: انواع وسایل پذیرایى را در دست دارند. «أكواب، أباریق، كاس»

ه: پذیرایى ابتدا با مایعات و نوشیدنى‌هاست. «كأس من معین»

و: آنچه عرضه مى‌شود، آفاتى ندارد. «لایصدّعون... لاینزفون»

ز: مواد پذیرایى، متعدّد و متنوّع و به انتخاب مهمان است. «فاكهة مما یتخیّرون»

ح: اولویّت با نوشیدنى، سپس میوه و آنگاه غذاى گرم و مطبوع است. «معین، فاكهة، لحم»

گوشت پرنده (گوشت سفید)، بر گوشت چرنده (گوشت قرمز) برترى دارد. «لحم طیر»

در نوع غذا، اشتها نقش اساسى دارد. «مما یشتهون»

زنانى بهشتى‌اند كه در عین زیبایى، عفیف و پاكدامن باشند. «حور عین كامثال اللؤلؤ المكنون»

تمام اسباب كامیابى، در بهشت فراهم است. «فاكهة... لحم... حور عین»

كامیابى‌هاى بهشت، دائمى است. «یتخیرون، یشتهون...» (فعل مضارع بر دوام و استمرار دلالت مى‌كند)

در شیوه تبلیغ و دعوت به نیكى‌ها، از نقش عمل در رسیدن به پاداش‌هاى اخروى، غفلت نكنیم. «جزاء بما كانوا یعملون»