أَفَبِهَـٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
81
أَفَبِهَـٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ
81
وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ
82
پیامبر اكرمصلى الله علیه وآله همراه با عدّهاى در حال مسافرت بودند كه با كمبود آب مواجه شدند و عطش بر مردم غلبه كرد. پیامبرصلى الله علیه وآله دست به دعا برداشتند و باران بارید و همه را سیراب كرد. در این میان یكى گفت: این باران به خاطر طلوع فلان ستاره است (نه دعاى پیامبر)! كه این آیه نازل شد. «و تجعلون رزقكم انّكم تكذبون» و پیامبرصلى الله علیه وآله فرمودند: به جاى شكر روزىهایتان، تكذیب مىكنید.75
آرى همواره در جامعه افرادى وجود دارند كه موجودیّت و شخصیّت خود را در مخالفت با دیگران مىبینند و تمام هنر خود را در كوك كردن ساز مخالفت بكار مىگیرند. اگر همه موافق باشند او مخالفت مىكند و اگر همه مخالف باشند، او موافق است. او كار به دلیل ندارد و دوست دارد همیشه بر خلاف دیگران حركت كند و این نگرش در حركات و گفتار و برخوردهاى شخصى او نمایان است. او سعى مىكند در چگونگى اصلاح سر و صورت یا رنگ و نوع لباس، یا لحن و صوت و استفاده از الفاظ و اصطلاحات و یا نوشتار، حتى در نامگذارى فرزند، رفتارى غیر متعارف و انگشتنما داشته باشد و به این طریق خود را جدا و بهتر از دیگران مطرح كند.
مداهنه و سازشكارى در برابر اصول مسلّم دین، پذیرفته نیست. «انّه لقرآن كریم... أفبهذا الحدیث انتم مدهنون»
سهل انگارى، سستى و سازش در دین، به تدریج انسان را به انكار وادار مىكند. «أفبهذا الحدیث انتم مدهنون و تجعلون رزقكم انّكم تكذبون»