ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَاۚ قَدۡ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلۡـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
17
ٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يُحۡيِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَاۚ قَدۡ بَيَّنَّا لَكُمُ ٱلۡـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ
17
در حدیث مىخوانیم: مراد از حیات زمین بعد از مرگ آن، حیات زمین است با قیام حضرت مهدىعلیه السلام به عدالت، بعد از مرگ آن به واسطهى جور و ظلم.73
امروزه بشر به دنبال نشانههاى حیات در دیگر كرات و سیّارات است، ولى تاكنون چیزى نیافته است. امّا حیات در سراسر كره زمین جارى است؛ در اعماقاقیانوسها، در سطح زمین و در اوج آسمانها. در موجودات ذرّهبینى، در انواع گیاهان و حیوانات و از جمله انسان.
این آیه، یكى از نشانههاى قدرت و عظمت الهى را، وجود حیات در این كره خاكى برشمرده و به آن اشاره كرده است. نعمتى كه عوامل بسیارى همچون گردش زمین به دور خورشید، فاصله زمین تا خورشید، وجود دریاها و اقیانوسها و نزول باران در آن مؤثّر است.
مربّى باید در تربیت، از مسائل طبیعى استفاده كند. «بیّنّا لكم الآیات»
در مسائل طبیعى، باید با دید عمیق نگریست. «اعلموا... تعقلون»
قلب رقیق و عقل دقیق لازم است. خشوع قلب در كنار تعقّل و تفكّر مطرح شده است. «تخشع قلوبهم... تعقلون»
پدیدههاى طبیعى، كلاس رشد انسان است. «یحیى الارض... لعلّكم تعقلون»