ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَأَنفِقُواْ مِمَّا جَعَلَكُم مُّسۡتَخۡلَفِينَ فِيهِ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَأَنفَقُواْ لَهُمۡ أَجۡرٌ كَبِيرٌ
7
ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَأَنفِقُواْ مِمَّا جَعَلَكُم مُّسۡتَخۡلَفِينَ فِيهِ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡ وَأَنفَقُواْ لَهُمۡ أَجۡرٌ كَبِيرٌ
7
مراد از خلیفه بودن انسان در جمله «جعلكم مستخلفین فیه» یا آن است كه خداوند، انسان را جانشین خود در زمین قرار داده است، چنانكه آیه «انّى جاعل فى الارض خلیفة»10 به آن اشاره دارد كه در این صورت معناى آیه چنین مىشود: اى مؤمنان! شما جانشین خداوند در زمین هستید و آنچه در اختیار دارید، ملك خداست در نزد شما، پس از آنچه خدا به شما عطا كرده، به دیگران نیز انفاق كنید.
معناى دیگر آن است كه شما مردمانِ امروز، جانشین پیشینیان خود هستید و اموالى كه در دست شماست، قبلاً در دست آنها بوده است، پس از این اموال انفاق كنید كه روزى شما نیز نخواهید بود و این اموال در دستِ وارثان شما خواهدبود.11
11) تفسیر المیزان.
انفاقى ارزشمند است كه برخاسته از ایمان و انگیزه الهى باشد. «آمِنوا... أنفِقوا»
هر چه انسان دارد، عاریه و امانت است، مالك اصلى فقط خداست. «جعلكم مستخلفین فیه»
گرچه ایمان و انفاق، تكلیف و وظیفه است، ولى خداوند براى آن پاداش قرار داده است. «فالّذین آمنوا... و أنفقوا لهم أجر كبیر» آرى پاداش، كلید تشویق به عمل است.