ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَجَعَلَ ٱلظُّلُمَٰتِ وَٱلنُّورَۖ ثُمَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ يَعۡدِلُونَ
1ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَجَعَلَ ٱلظُّلُمَٰتِ وَٱلنُّورَۖ ثُمَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ يَعۡدِلُونَ
1اوّلین آیهى این سوره، به «آفرینش نظام هستى»، دوّمین آیه به «آفرینش انسان» و سوّمین آیه به نظارت بر «اعمال و رفتار انسان» اشاره دارد.
به فرمودهى حضرت على علیه السلام: این آیه، پاسخ به سه گروه از منحرفان است:
الف: «مادّیون» كه منكر آفرینش الهى و حدوث خلقتند. «خلق السماوات ...»
ب: «دوگانه پرستان» كه براى نور و ظلمت دو مبدأ قائلند. «جعل الظّلمات والنّور» 230
ج: «مشركین» كه براى خداوند، شریك وشبیه قائلند. «ثمّ الّذین كفروا بربّهم یعدلون» 231
امام موسىبن جعفرعلیهما السلام دربارهى «...بربّهم یعدلون» فرمودند: یعنى كافران، ظلمات و نور و جور و عدل را یكسان مىشمارند. 232
231) تفسیر نورالثقلین.
232) تفسیر عیّاشى ؛ بحار، ج9، ص355.
شریك دانستن براى خدا، نوعى انكار خدا وكفر به اوست. «الّذین كفروا بربّهم یعدلون»