انسان به دلیل نیازها ومحدودیّتها بهطور فطرى به سراغ سرپرست وپناهگاه مىرود، لكن بحث اصلى بر سر آن است كه به سراغ چه كسى برویم. «قل أغیر اللَّه اتّخذ...»
خداوند آسمان و زمین را بدون الگوى قبلى آفرید. «فاطر السموات» فاطر، یعنى آفریننده مبتكر.
تأمین نیازها از شئون ولایت الهى است. «ولیّاً... یطعم»
جز خداوند، همهى معبودها و مخلوقات نیازمندند. «لایطعم»
چون خداوند هم خالق بشر و هم رازق اوست و نیازهایش را برطرف مىكند، به این دلیل انسان باید نسبت به خدا تعبّد و ولایتپذیرى داشته باشد. «فاطر... و هو یطعم... انّى اُمرتُ أن اكون اوّل مَن اسلم»
پیامبراكرمصلى الله علیه وآله مأمور به اظهار موضع عقیدتى خود مىباشد. «قل انّىاُمرت أن...»
رهبر باید پیشگام در آیین باشد و بالاترین درجهى اخلاص و تسلیم را داشته باشد. «اوّل مَن أسلم»
پذیرش ولایت غیر خدا، شرك است. «أغیراللَّه اتّخذ ولیّاً... لاتكوننّ من المشركین»