در پایان سه آیهى اخیر، سه تعبیر مختلف آمده است:
در پایان آیه 151 كه نهى از شرك و قتل و فحشا است. «لعلّكم تعقلون» آمده است، یعنى زشتى این امور با اندكى تعقّل و فكر، براى همه روشن مىشود.
در آیهى 152 كه به حفظ مال یتیم و رعایت قسط و عدل و وفاى به عهد فرمان مىدهد، تعبیر «لعلّكم تذكّرون» آمده، یعنى خوبى عدالت را فطرت و نهاد هركس مىپذیرد، تنها باید تذكّر داد.
در این آیه نیز كه پیروى از دستورهاى خداست، «لعلّكم تتّقون» آمده، یعنى تقوا همان گام نهادن در راه اطاعت و فرمان الهى است.
آنگونه كه «نور» یكى است و «ظلمات» متعدّد، راه مستقیم یكى است و راههاى انحرافى متعدّد. («صراط» مفرد آمده ولى «سُبل» جمع)
در روایات مىخوانیم كه مصداق عینى راه مستقیم، رسول خداصلى الله علیه وآله و امامان معصومعلیهم السلام از اهلبیت او هستند. 517
517) تفسیر نورالثقلین.
عمل به احكام الهى، سبب وحدت است و به سراغ احكام غیر الهى رفتن، مایهى تفرقه مىباشد. «صراطى مستقیماً فاتّبعوه و لا تتّبعوا السبل فتفرّق بكم عن سبیله»
شاید بتوان با توجّه به پایان سه آیهى اخیر، چنین نتیجه گرفت كه مراحل رشد و كمال انسان عبارت است از: تعقّل، «لعلّكم تعقلون»، تذكّر، «لعلّكم تذكّرون» و تقوا. «لعلّكم تتّقون»
این پایگاه متعلق به مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن می باشد