- وَهَـٰذَا كِتَـٰبٌ أَنزَلۡنَـٰهُ مُبَارَكٌ فَٱتَّبِعُوهُ وَٱتَّقُواْ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ155
- أَن تَقُولُوٓاْ إِنَّمَآ أُنزِلَ ٱلۡكِتَـٰبُ عَلَىٰ طَآئِفَتَيۡنِ مِن قَبۡلِنَا وَإِن كُنَّا عَن دِرَاسَتِهِمۡ لَغَـٰفِلِينَ156
تفسیر نور
واین (قرآن) كتابى است مبارك كه آن را نازل كردیم. پس آن را پیروى نموده و تقوا پیشه كنید، باشد كه مورد رحمت قرار گیرید.
(آن تورات را نازل كردیم) تا نگویید كتاب (آسمانى)، فقط بر دو طایفهى (یهود و نصارى) كه پیش از ما بودند نازل شده است و ما از علوم آنان بى خبر بودهایم.
نکتهها
كلمه «مبارك» از ریشهى «بركت»، بر دو امر تأكید مىكند: 1- ریشه قوى و ثابت. 2- رشد دائم. قرآن، هم داراى مطالبى اساسى و تغییرناپذیر و استوار است و هم با گذشت زمان، پردههایى از اسرارش كشف و روز به روز جلوهى آن بیشتر مىشود.«أن تقولوا» به معناى «لئلاّ تقولوا» است، یعنى: تا نگویید و بهانه نگیرید.
«دراسة» به معناى تلاوت و علم است.
پیامها
قرآن، تنها كتاب تئورى و نظرى نیست، بلكه كتاب سعادت و برنامهى عمل انسان است. «كتاب... فاتّبعوه» سعادت بشر در دو چیز است: اطاعت حقّ، اجتناب از باطل. «فاتّبعوه واتّقوا»
خداوند، حجّت را بر مردم تمام كرده است. «كتاب انزلناه... أن تقولوا»
دستگاه تبلیغاتى مسلمانان باید براى هر كشور و ملّت و زبانى، برنامههاى صحیح در سطح جهان آماده كند، تا حجّت بر آنان تمام شود و نگویند ما از حقّ بىخبر بودیم. «أن تقولوا... كنّا عن دراستهم لغافلین»