ٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَـٰهُمُ ٱلۡكِتَـٰبَ يَعۡرِفُونَهُۥ كَمَا يَعۡرِفُونَ أَبۡنَآءَهُمُۘ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ
20
تفسیر نور
كسانى كه به آنان، كتاب (آسمانى) دادیم (یهود و نصارى)، محمّد را همانند فرزندان خود مىشناسند (و بشارتهاى انبیا و كتب آسمانى پیشین را منطبق بر آن حضرت مىبینند، ولى حاضر به پذیرفتن آن نیستند) پس كسانى كه به (فطرت و رشد و سعادت آینده) خودشان زیان زدند، ایمان نمىآورند.
نکتهها
این آیه، مشابه آیهى 146 سورهى بقره است.هم نام و نشان پیامبر اسلام صلى الله علیه وآله در تورات وانجیل بوده وعلماى اهلكتاب، او را به عنوان پیامبر موعود به مردم بشارت مىدادند، و هم اخلاقیّات حضرت و یارانش در كتب آنان بوده است: «محمّد رسولاللّه والّذین معه أشدّاء علَى الكفّار رحماء بینهم... ذلك مثلهم فى التوراة و مثلهم فى الانجیل كزرع...» 275
شناخت فرزند، اصیلترین و قدیمىترین شناختهاست. چون او را از هنگام تولّد مىشناسند، ولى شناخت برادر و پدر و مادر براى انسان، ماهها پس از تولّد است چنانكه شناخت همسر نیز پس از ازدواج مىباشد. از این رو آیه مىفرماید: آنان پیامبر را مانند فرزندان خود مىشناسند.
275) فتح، 29.
پیامها
خداوند بر اهل كتاب حجّت را تمام كرده و آنان پیامبر اسلام را به خوبى مىشناختند. «الّذین آتیناهم الكتاب یعرفونه» پیامبر باید به گونهاى شناخته شود كه هیچ شكّى در او نباشد. «یعرفونه كما یعرفون أبناءهم»
تنها شناخت و علم، مایهى نجات انسان نیست، چه بسیار خداشناسان و پیامبرشناسان و دینشناسان كه به خاطر عناد و لجاجت از زیانكارانند. «یعرفونه كما یعرفون ابناءهم الّذین خسروا أنفسهم»
كتمان حقّ، سبب سوء عاقبت وخسارت است. «خسروا أنفسهم فهم لایؤمنون»