سوره انعام - آیه 45 جزء 7 - صفحه 133

    فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ‌ۚ وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ

    45

تفسیر نور
پس ریشه‌ى گروه ستمكاران بریده شد و سپاس، مخصوص خداوندى است كه پروردگار جهانیان است.

نکته‌ها
امام صادق‌علیه السلام فرمود: كسى كه دوست داشته باشد ظالم باقى باشد، در واقع دوست دارد كه خداوند معصیت و نافرمانى شود، همانا خداوند خویشتن را به جهت هلاك كردن ظالمان ستوده است. «فقطع... و الحمدللّه» 336
336) معانى‌الاخبار، ص‌252.
پیام‌ها
ستم، ماندنى نیست. «قطع»

ظلم، در نسل هم مؤثر است. «دابر»

انقراض ونابودى ستمگران، حتمى است. (ظلم تمدّن‌ها را ریشه‌كن مى‌كند) «فقطع دابر» چنانكه در جاى دیگر مى‌فرماید: «فهل ترى لهم من باقیة» 337

بى توجّهى به هشدار انبیا ظلم است. «نسوا ما ذكروا... الّذین ظلموا»

گاهى رفاه فراوان، زمینه‌ى ظلم است. «فتحنا علیهم ابواب كلّ شى‌ء... الّذین ظلموا»

در تاریخ اقوامى بوده‌اند كه هیچ اثرى از آنان نیست. «فقطع دابر»

نابود كردن ستمكار، كارى پسندیده است. «والحمدللَّه»

هنگام نابودى ستمگران، باید خدا را شكر كرد. «فقطع ... والحمدللَّه»

هلاكت ظالمان، عامل تربیت دیگران است. «ربّ العالمین»


337) حاقّه، 8 .