فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْۚ وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
45
فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْۚ وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
45
ظلم، در نسل هم مؤثر است. «دابر»
انقراض ونابودى ستمگران، حتمى است. (ظلم تمدّنها را ریشهكن مىكند) «فقطع دابر» چنانكه در جاى دیگر مىفرماید: «فهل ترى لهم من باقیة» 337
بى توجّهى به هشدار انبیا ظلم است. «نسوا ما ذكروا... الّذین ظلموا»
گاهى رفاه فراوان، زمینهى ظلم است. «فتحنا علیهم ابواب كلّ شىء... الّذین ظلموا»
در تاریخ اقوامى بودهاند كه هیچ اثرى از آنان نیست. «فقطع دابر»
نابود كردن ستمكار، كارى پسندیده است. «والحمدللَّه»
هنگام نابودى ستمگران، باید خدا را شكر كرد. «فقطع ... والحمدللَّه»
هلاكت ظالمان، عامل تربیت دیگران است. «ربّ العالمین»