وَلَوۡ نَزَّلۡنَا عَلَيۡكَ كِتَـٰبًا فِي قِرۡطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيۡدِيهِمۡ لَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَـٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّبِينٌ
7
تفسیر نور
و (كافران لجوج كه در پى بهانه جویىاند حتى) اگر نوشتهاى را در كاغذى بر تو نازل مىكردیم كه آن را با دستهاى خود لمس مىكردند، باز هم كافران مىگفتند: این، جز جادویى آشكار نیست.
نکتهها
گروهى از مشركان مىگفتند: ما درصورتى ایمان مىآوریم كه نوشتهاى بر كاغذ، همراه با فرشتهاى بر ما نازل كنى. ولى دروغ مىگفتند و در پى بهانه جویى بودند.«قِرطاس» چیزى است كه بر روى آن بنویسند، چه كاغذ، چه چوب، یا پوست و سنگ، ولى امروز به كاغذ گفته مىشود.
پیامها
وقتى پاى لجاجت در كار باشد، هیچ دلیلى كارساز نیست، حتّى محسوسات را منكر مىشوند. «فلمسوه بایدیهم... ان هذا الاّ سحر مبین» نسبت سحر، از رایجترین نسبتهایى بود كه مشركان به پیامبر مىدادند. «ان هذا الاّ سحر مبین»