وَهَـٰذَا كِتَـٰبٌ أَنزَلۡنَـٰهُ مُبَارَكٌ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِي بَيۡنَ يَدَيۡهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلۡقُرَىٰ وَمَنۡ حَوۡلَهَاۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡـَٔاخِرَةِ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَهُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ
92
تفسیر نور
و این مبارك كتابى است كه نازل كردهایم، تصدیق كننده آنچه (از كتب آسمانى) كه پیش از آن آمده است، (تا مردم را به پاداشهاى الهى مژده دهى) و اهل مكّه و كسانى را كه اطراف آن هستند هشدار دهى و(البتّه) آنان كه به آخرت ایمان دارند به آن (قرآن) نیز ایمان خواهند آورد و همانان بر نمازهاى خود محافظت دارند.
نکتهها
در این آیه، «لتنذر» همراه با واو آمده است، «وَ لِتُنذِرَ» شاید اشاره به این باشد كه قرآن، غیر از انذار، هدفهاى دیگرى نیز دارد.با آنكه انبیا مبشّران هدایت و نجاتند، ولى چون دفع ضرر مقدّم بر جلب منغعت است و نیاز روحى انسان به انذار بیشتر است، در قرآن كلمه «نذیر» و مشتقّات آن، بیش از «بشیر» و مشتّقات آن به كار رفته است.
پیامها
قرآن، در بردارندهى همه بركات است. (همچون: هدایت، عبرت، شفا، رشد، عزّت) «مبارك» قرآن، هماهنگ با كتب آسمانى دیگر و تصدیق كننده آنهاست و این نشانهى وحدت هدف و الهى بودن آنهاست. «مصدّق»
در تبلیغ باید از اُمّالقرى و مراكز مهم شروع كرد و سپس به اطراف پرداخت. «لتنذر اُمّالقرى و من حولها»
عقیده به قرآن و قیامت، در كنار هم است. «یؤمنون بالآخرة یؤمنون به»
روشنترین مظهر ایمان، نماز است. «على صلاتهم یحافظون»
ایمان به آخرت، از عوامل مراقبت بر نماز است. «یؤمنون بالاخرة... على صلاتهم یحافظون»