وَإِن فَاتَكُمۡ شَيۡءٌ مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۡ إِلَى ٱلۡكُفَّارِ فَعَاقَبۡتُمۡ فَـَٔاتُواْ ٱلَّذِينَ ذَهَبَتۡ أَزۡوَٰجُهُم مِّثۡلَ مَآ أَنفَقُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِيٓ أَنتُم بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ
11
وَإِن فَاتَكُمۡ شَيۡءٌ مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۡ إِلَى ٱلۡكُفَّارِ فَعَاقَبۡتُمۡ فَـَٔاتُواْ ٱلَّذِينَ ذَهَبَتۡ أَزۡوَٰجُهُم مِّثۡلَ مَآ أَنفَقُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ ٱلَّذِيٓ أَنتُم بِهِۦ مُؤۡمِنُونَ
11
آنچه به خاطر ایمان، از فرد مسلمان فوت مىشود، باید توسّط نظام اسلامى جبران شود. «فاتكم شىء... فآتوا»
تعقیب كفّار براى حفظ اموال مسلمانان و جبران خسارت آنان جایز است. «فاتكم... فعاقبتم»
براى گرفتن حق خود قیام كنید. «فاتكم... فعاقبتم»
افراد آسیبپذیر باید مورد حمایت قرار گیرند و از بیت المال یا غنائم، خسارت آنها جبران شود. «فاتكم شىء... فآتوا... مثل ما انفقوا»
در گرفتن حق، پرهیزكارى و كنترل خود لازم است. «مثل ما أنفقوا واتقوا اللّه»
مسایل مالى، لغزشگاه است تقوا و خداترسى لازم است. «فآتوا... مثل ما أنفقوا واتقوا اللّه»
هم خسارت دیده در ادعاى خسارت تقوا داشته باشد و بیش از آنچه خسارت كرده، مطالبه نكند و هم جامعه در پرداخت آن طفره نرود. «اتقوا اللّه»
نشانهى ایمان واقعى، تقواست. «واتقوا اللّه الّذى أنتم به مؤمنون»