در قرآن، شانزده مرتبه كلمه «اظلم» به كار رفته كه پانزده مورد آن مربوط به مسایل اعتقادى و فرهنگى است نظیر:

«افترى على اللّه» 9 مرتبه‌

«كتم شهادة» 1 مرتبه‌

«كذّب بآیات اللّه» 2 مرتبه‌

«منع مساجد اللّه» 1 مرتبه‌

«ذكّر بآیات ربّه فاعرض عنها» 2 مرتبه‌

ظلم بر سه نوع است: ظلم به خود، ظلم به مردم و ظلم به مكتب و از این میان، ظلم به دین و مكتب، مهمّ‌ترین و بزرگ‌ترین نوع ظلم است.³²

---

32) تفسیر اطیب البیان. كسى كه نه بشارت عیسى‌ و نه معجزات پیامبر اسلام را مى‌پذیرد و همه را یكسره سحر مى‌داند، مرتكب بزرگ‌ترین افترا گردیده و ظالم‌ترین فرد است. «سحر مبین و من اظلم ممن افترى»

افترا به انبیاى الهى، افترا بر خداست. آنان به پیامبرصلى الله علیه وآله گفتند: «سحر مبین»، خداوند عمل آنان را افترا بر خدا معرفى مى‌كند.

افترا بر خدا و دین خدا، بدترین نوع افتراست. «و من اظلم ممن افترى‌ على اللّه»

بزرگ‌ترین ظلم، جلوگیرى از رشد و معرفت و حق گرایى و عبادت مردم است. «من اظلم ممن افترى على اللّه»

بدترین نوع ظلم آن است كه بر ظالم، اتمام حجّت شده باشد و او ظلم كند. «و من اظلم... و هو یدعى الى الاسلام»

نتیجه افترا بر خداوند، محرومیّت از هدایت الهى است. «واللّه لایهدى القوم الظالمین»

هدایت و ضلالت به دست خداوند است، لیكن انسان زمینه‌هاى آن را با اختیار و اراده خود فراهم یا نابود مى‌كند. «لایهدى القوم الظالمین»