وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُوَ يُدۡعَىٰٓ إِلَى ٱلۡإِسۡلَٰمِۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
7وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُوَ يُدۡعَىٰٓ إِلَى ٱلۡإِسۡلَٰمِۚ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ
7«افترى على اللّه» 9 مرتبه
«كتم شهادة» 1 مرتبه
«كذّب بآیات اللّه» 2 مرتبه
«منع مساجد اللّه» 1 مرتبه
«ذكّر بآیات ربّه فاعرض عنها» 2 مرتبه
ظلم بر سه نوع است: ظلم به خود، ظلم به مردم و ظلم به مكتب و از این میان، ظلم به دین و مكتب، مهمّترین و بزرگترین نوع ظلم است.32
افترا به انبیاى الهى، افترا بر خداست. آنان به پیامبرصلى الله علیه وآله گفتند: «سحر مبین»، خداوند عمل آنان را افترا بر خدا معرفى مىكند.
افترا بر خدا و دین خدا، بدترین نوع افتراست. «و من اظلم ممن افترى على اللّه»
بزرگترین ظلم، جلوگیرى از رشد و معرفت و حق گرایى و عبادت مردم است. «من اظلم ممن افترى على اللّه»
بدترین نوع ظلم آن است كه بر ظالم، اتمام حجّت شده باشد و او ظلم كند. «و من اظلم... و هو یدعى الى الاسلام»
نتیجه افترا بر خداوند، محرومیّت از هدایت الهى است. «واللّه لایهدى القوم الظالمین»
هدایت و ضلالت به دست خداوند است، لیكن انسان زمینههاى آن را با اختیار و اراده خود فراهم یا نابود مىكند. «لایهدى القوم الظالمین»