سوره جمعه - آیه 4 جزء 28 - صفحه 553

    ذَٰلِكَ فَضۡلُ ٱللَّهِ يُؤۡتِيهِ مَن يَشَآءُ‌ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ

    4

تفسیر نور
این بعثت، (در اختیار مردم نیست بلكه) لطف و تفضّل الهى است كه به هر كس كه بخواهد، (و لیاقت داشته باشد) مى‌دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است.

نکته‌ها
در تفاسیر شیعه و سنّى مى‌خوانیم: هنگامى كه این آیه نازل شد، پیامبر اسلام‌صلى الله علیه وآله در پاسخ این سؤال كه مراد از «آخرین» در آیه سوم چه كسانى هستند؟، دست مباركشان را بر شانه سلمان گذاشته و فرمودند: اگر ایمان در ستاره ثریّا باشد، مردانى از نسل و تبار این مرد به سراغ آن خواهند رفت.
پیام‌ها
رسالت پیامبر اسلام‌صلى الله علیه وآله، مخصوص مردم معاصر خود نیست بلكه شامل تمام مردم پس از او، از هر نژاد و اقلیم مى‌شود. «و آخرین منهم لمّا یلحقوا...»

هیچ كس قدرت جلوگیرى از نفوذ اسلام در آینده تاریخ را نخواهد داشت. «و آخرین منهم لمّا یلحقوا... و هو العزیز»

پشتوانه پیامبران، قدرت و حكمت خداوند است. «بعث فى الامّیین... و هو العزیز الحكیم»

همان حكمتى كه دلیل فرستادن انبیا براى پیشینیان بوده، در بعثت پیامبر اسلام نیز هست. «العزیز الحكیم... بعث فى الامیین... و آخرین منهم... و هو العزیز الحكیم»

گرچه نبوّت فضل و مقام بزرگى است كه خداوند به هر كس بخواهد عطا مى‌كند ولى چون حكیم است، این مقام را تنها به اهلش مى‌دهد. «العزیز الحكیم ذلك فضل اللّه یؤتیه من یشاء»