سَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ أَسۡتَغۡفَرۡتَ لَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تَسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ لَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَـٰسِقِينَ
6
تفسیر نور
براى آنان تفاوتى ندارد كه برایشان استغفار كنى یا استغفار نكنى، هرگز خداوند آنان را نمىبخشد، زیرا كه خداوند گروه فاسق را هدایت نمىكند.
نکتهها
«تعالوا» از ریشه «علوّ» به معناى دعوت به آمدن به سوى بلندى و رشد است.«لَوّوا»، از ریشه «لىّ» به معناى تابیدن طناب و در مورد سرتابیدن از حق به كار مىرود.
بالاترین بدبختى آنست كه انسان هم خودش را محروم كند: «لوّوا رؤسهم»، هم دیگران را محروم نماید: «یصدّون»؛ به خصوص اگر این كارها آگاهانه باشد. «و هم مستكبرون»
مشابه آیه 6 را در آیه 80 سوره توبه نیز مىخوانیم: «استغفر لهم او لا تستغفر لهم ان تستغفر لهم سبعین مرّة فلن یغفر اللّه لهم» اگر براى منافقانى كه به مؤمنان نیش مىزنند، هفتاد بار هم استغفار كنى، (تا وقتى كه دست از نفاقشان برندارند) هرگز خداوند آنان را نمىبخشد.
پیامها
به سراغ افراد منحرف رویم و از آنان براى توبه و تجدید حیثیت دعوت كنیم. «و اذا قیل لهم تعالوا یستغفر لكم...» اجابت دعوت اولیاى الهى، مایه علوّ و رشد است. «تعالوا»
دعاى اولیاى خدا در مورد بخشش گنهكاران، مستجاب است. «یستغفر لكم»
توسّل به پیامبر خدا جایز است. «تعالوا یستغفر لكم رسول اللّه»
سر باز زدن از پیشنهاد مفید، نشانه تكبّر است. «لوّوا رؤسهم... و هم مستكبرون»
كسى كه دعوتِ حق را نمىپذیرد، حتى دعاى پیامبر درباره او كارساز نیست. «تعالوا... لوّوا رؤوسهم... سواء علیهم استغفرت لهم...»
تكبّر و استكبار، انسان را از رحمت بىپایان الهى محروم مىسازد. «هم مستكبرون... لن یغفر اللّه لهم»
هدایت و ضلالت به دست خداوند است، ولى او كسى را از هدایت محروم مىكند كه به دنبال فسق و گناه باشد. «انّ اللّه لا یهدى القوم الفاسقین»