طبق روایتى از تفسیر نورالثقلین امام رضاعلیه السلام فرمود: مراد از لطیف، كوچكى ونازكى نیست، بلكه مراد آن است كه علم خدا در اشیا نفوذ دارد ولى درك او از سوى دیگران ممتنع است. در شیوه تربیت باید توبیخ بدان و تشویق خوبان در كنار هم باشد تا مورد مقایسه قرار گیرد. (آیات قبل سخن از كیفر دوزخیان بود و این آیه از بهشتیان سخن مى‌گوید.) «انّ الّذین یخشون ربّهم»

خشیت از خداوند زمانى كارساز است كه دائمى باشد. «یخشون» فعل مضارع و نشانه استمرار است.

پاك شدن از گناهان، زمینه دریافت الطاف الهى است. «لهم مغفرة و اجر كبیر»

تقوا و خشیت واقعى آن است كه انسان در درون خود نیز از خدا پروا داشته باشد، وگرنه تقواى ظاهرى، تظاهرى بیش نیست. «یخشون ربّهم بالغیب»

ریا و نفاق را كنار بگذاریم كه خدا به باطن‌ها آگاه است. «علیم بذات الصدور»

پنهان بودن، در علم عمیق خداوند، اثرى ندارد. او تمام نیّت‌ها و راز دل‌ها را مى‌داند. «انّه علیم بذات الصدور» («علیم» نشانه علم عمیق و گسترده است.)

علم خداوند به مخلوقات، به خاطر خالقیّت اوست. (كسى‌كه چیزى را ساخته و آفریده، از حالات آفریده خود آگاه است.) «الا یعلم من خلق»

ایمان به علم خداوند، بهترین عامل بازدارنده از نفاق و نهان كارى است. «اسرّوا قولكم اواجهروا به... الا یعلم...»